ALERT: Jobseekers are being fraudulently contacted by scammers. Click here for more details.
Rola współczesnego lidera pozostaje pełna sprzeczności. Menedżerowie jednocześnie czerpią satysfakcję z pracy z ludźmi i mierzą się z rosnącymi trudnościami, które sprawiają, że kwestionują swoje ambicje zawodowe i satysfakcję z pracy. Konsekwencją tego może być wątłe przywództwo i malejące zainteresowanie rolami liderskimi, m.in. w pokoleniu Z.
Bycie liderem to dla wielu osób szereg zalet – m.in. inspirująca możliwość rozwoju członków zespołu, większa samodzielność i niezależność czy też motywujący zakres odpowiedzialności i wyższe wynagrodzenie. To pokazuje, że obecnie satysfakcja zawodowa kadry zarządzającej opiera się na trzech filarach – ludziach, sprawczości i wynagrodzeniu.
Jednocześnie współcześni liderzy mierzą się z wieloma trudnościami. Z odpowiedzi respondentów w badaniu Hays wynika, że mają na to wpływ przede wszystkim poniższe aspekty:
Aż 74% menedżerów jako największą wadę roli kierowniczej wskazało konieczność egzekwowania decyzji i zmian, na które nie mają wpływu lub z którymi się nie zgadzają. Dotyczy to w szczególności menedżerów liniowych, gdyż to właśnie do ich obowiązków częściej należy wdrażanie zmian zarządzonych na wyższym szczeblu organizacji.
Liderzy muszą więc nie tylko egzekwować decyzje, których nie są autorami, ale również „sprzedawać” je swoim zespołom i brać za nie odpowiedzialność.
Dużym wyzwaniem dla przeszło połowy menedżerów pozostają także niewystarczająco transparentne zasady rozwoju lub awansowania, co często objawia się też „szklanym sufitem”. W praktyce oznacza to funkcjonowanie w roli, która z jednej stawia duże wymagania, ale z drugiej nie zawsze zapewnia realne możliwości podjęcia kolejnego kroku w karierze.
Co więcej, dla wielu osób awans pionowy wiąże się wyłącznie z jeszcze większą odpowiedzialnością za ludzi, co nie zawsze jest spójne z ich aspiracjami. Wiele osób, którym powierza się odpowiedzialność za zespół, nie ma bowiem dojrzałości, umiejętności, a nawet chęci, aby wykonywać taką rolę. W konsekwencji menedżerami zespołów często zostają osoby, które nigdy nie marzyły o roli liderskiej, co z czasem może skutkować frustracją.
Liderzy bardzo często angażują się we wspieranie swoich zespołów – zarówno w zakresie osiąganych wyników, jak i np. dobrego samopoczucia podwładnych. Jednocześnie jednak rzadko otrzymują jakiekolwiek wsparcie od swoich przełożonych. Badanie do raportu wykazało, że odsetek menedżerów mających takie doświadczenie sięga aż 37%.
Tymczasem brak równowagi pomiędzy oferowanym a otrzymywanym wsparciem może prowadzić do wypalenia zawodowego i niechęci do pełnienia podobnej funkcji w przyszłości. W tym kontekście mniej może dziwić fakt, że 39% dzisiejszych menedżerów chciałoby zrezygnować z zarządzania zespołem na kolejnym etapie kariery.
Satysfakcja i kondycja współczesnych menedżerów są przede wszystkim efektem rozwiązań systemowych w organizacjach. Co za tym idzie, pracodawcy powinni podejmować działania ukierunkowane na wsparcie liderów – usprawniać komunikację, tworzyć alternatywne ścieżki rozwoju i wzmacniać dojrzałość menedżerów.
Aż 70% menedżerów uważa, że najcenniejszym wsparciem, które mogą otrzymać od swojego przełożonego, jest jasne określenie priorytetów i oczekiwań wobec pełnionej roli. To pomogłoby nie tylko lepiej wykorzystać potencjał liderów i zwiększyć ich efektywność, ale przede wszystkim pomóc im dostrzec ich realną sprawczość, którą mają na co dzień.
Menedżerowie stanowią fundament każdej organizacji i mają na pracowników największy wpływ. Jednocześnie wielu z nich deklaruje, że w codziennej pracy brakuje im dostępności szefa oraz jego czasu na rozmowę. Dlatego też wsparcie kadry kierowniczej nie może być jedynie deklaratywne, ale oparte na narzędziach, procesach i kulturze organizacyjnej.
Ważnym wnioskiem z raportu Hays jest to, że tam, gdzie rola lidera pozostaje jedyną ścieżką awansu, frustracja osób pełniących to stanowisko, będzie narastać. Kluczem do budowania zaangażowania i ograniczania rotacji menedżerów jest więc tworzenie alternatywnych ścieżek rozwoju – eksperckich, projektowych czy interimowych. Zwłaszcza że wielu pracowników, którym powierza się odpowiedzialność za zespół, nie ma dojrzałości i ambicji, aby wykonywać taką rolę.
Przeszło 1/4 menedżerów twierdzi, że w kontekście pomocy ze strony szefa, najbardziej brakuje im możliwości konsultacji i mentorskiego wsparcia w zakresie zarządzania ludźmi. Firmy powinny więc poświęcać więcej uwagi badaniu dojrzałości kadry kierowniczej, wzmacnianiu ich dobrostanu psychicznego oraz rozwijaniu kompetencji liderskich. Istotną rolę mogą tu odegrać m.in. programy mentoringowe, coaching czy Development Centre.
Niezwykle ważną zmianą, nad którą powinny pochylić się organizacje, jest też zwyczajnie odświeżone podejście do wyboru menedżerów. Proces selekcji liderów powinien uwzględniać nie tylko staż czy wyniki pracy kandydata, ale również jego potencjał, ambicje i osobowość. To kluczowe, aby rola zarządzania trafiała do osób, które rzeczywiście chcą i potrafią ją pełnić.
Podsumowując, wyniki badania do raportu Hays nie pozostawiają wątpliwości – kondycja menedżerów to dziś jeden z kluczowych obszarów ryzyka – ale i przewagi konkurencyjnej organizacji. Bez ich wsparcia trudno mówić o stabilnym i efektywnym biznesie. Warto pochylić się nad tym kompleksowo i jak najszybciej.
Pełną wersję raportu możesz pobrać bezpłatnie tutaj. „Kondycja menedżera 2026. Między zaangażowaniem a wypaleniem: wyzwania współczesnych menedżerów”.
Potrzebujesz doradztwa z zakresu HR, aby lepiej wspierać swoich menedżerów? Możesz na nas liczyć.
Looking for a new role? Search here for your ideal job or get in touch with one of our expert consultants.
Trust us, we find the best candidates on the market
Hays has offices across the whole of the Poland. Contact us to discuss your employment needs.